ا ی ش ا ن نامه
ساعت ۱٢:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٠/٤/٢٧  کلمات کلیدی: مینا

1.گاهی از ترس اینکه مثل ایشان نشوم درست مثل ایشان می شوم.

2.ایشان هم جزئی از پستی بلندی های زندگی هستند.

3.دنیا بدون ایشان جای بهتری بود.

4.یک ایشان دیگر هم داریم که از بس به تار زلفش دلها گرفته منزل....

پ.ن:ایشان ها بیشمارند.

پ.پ.ن:ماهیت ایشان ها بستگی به نظر خودم دارد.

پ.پ.پ.ن:چگونگی تلفظ عنوان مطلب به عهده خواننده است.

 5.ایشان دیگری هم به لیست اضافه شده که امیدوارم شیطان شخصا دهان ایشان را مورد عنایت قرار دهد.


 
ترانه آبی
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩٠/٢/۱٥  کلمات کلیدی: رسول یونان ، فکرت قوجا

دریا آرزوی آبی من است

با آوای مغمومش

و باد کلام شیرینم

که گونه ات را می بوسد و

لای گیسویت می پیچد

شب سکوت توست

و روز لبخندت

شب هایی که بی تو می گذرند

از گیسوی تو درازترند.


 
بی تو
ساعت ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳٩٠/۱/۱۳  کلمات کلیدی: مولوی

بی همگان بسر شود

                                      بی تو بسر نمی‌شود

داغ تو دارد این دلم

                                      جای دگر نمی‌شود

دیده عقل مستِ تو

 چرخه چرخ پستِ تو

گوش طرب به دست تو

                                     بی تو بسر نمی‌شود

جان ز تو جوش می‌کند

 دل ز تو نوش می‌کند

عقل خروش می‌کند

                                    بی تو بسر نمی‌شود

خَمر من و خمار من

 باغ من و بهار من

خواب من و قرار من

                                     بی تو بسر نمی‌شود

جاه و جلال من تویی

 مُلکت و مال من تویی

آب زلال من تویی

                                     بی تو بسر نمی‌شود

گاه سوی وفا روی

 گاه سوی جفا روی

آنِ منی کجا روی

                                    بی تو بسر نمی‌شود

دل بنهند بَرکَنی

 توبه کنند بشکنی

این همه خود تو می‌کنی

                                      بی تو بسر نمی‌شود

بی تو اگر به سر شدی

 زیر جهان زِبَر شدی

باغ ارم سقر شدی

                                      بی تو بسر نمی‌شود

گر تو سری قدم شوم

 ور تو کفی علم شوم

ور بروی عدم شوم

                                     بی‌تو به سر نمی‌شود

خواب مرا ببسته‌ای

 نقش مرا بشسته‌ای

وز همه‌ام گسسته‌ای

                                   بی تو بسر نمی‌شود

گر تو نباشی یار من

 گشت خراب کار من

مونس و غمگسار من

                                    بی‌تو به سر نمی‌شود

بی تو نه زندگی خوشم

بی‌تو نه مردگی خوشم

سر ز غم تو چون کشم

                                     بی‌تو به سر نمی‌شود

هر چه بگویم ای صنم!

 نیست جدا ز نیک و بد

هم تو بگو به لطف خود 

                                    بی‌تو به سر نمی‌شود


 
بازی
ساعت ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٩/۱٢/۱٠  کلمات کلیدی:

سه تا از پیش پا افتاده ترین لذت های زندگی تون رو نام ببرید.

1)درست کردن پاپ کورن در مقیاس خیلی.

2)دانلود جدیدترین و باحال ترین فیل تر شکن ها.

3)وقتی گل هام سرشون رو می چرخونن سمت خورشید بچرخونمشون اونطرفی که باز سرشون بچرخه طرف خورشید.

پ.ن: مهناز و کسری و بهارنارنجک رو به این بازی دعوت میکنم.


 
اَبلهِ عزیز، هی اَبلهِ عزیز!
ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳۸٩/۱٢/٧  کلمات کلیدی: سید علی صالحی

متاسفم
شما مظلومِ مهربانِ دروغگویی هستید
هرگز حواستان به ساعتِ دقیقِ عصرِ سه‌شنبه
نبوده است.
شما تفاوتِ میانِ ماه و جیوه‌ی کبود را نمی‌فهمید
نگرانِ آسیاب‌های بادی نباشید
دارند برای خودشان آهسته می‌چرخند.
حالا برگرد خانه
چترت را بیاور
یک نفر
جمله‌ی عجیبی روی دیوارِ رو به رو نوشته است:
شَته‌ی کور
تا کی می‌تواند پشتِ پروانه پنهان شود؟
...


 
 
ساعت ۱:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٩  کلمات کلیدی: شمس لنگرودی

حکایت باران بی امان است

این گونه که من

دوستت می دارم .

شوریده وار و پریشان باریدن

بر خزه ها و خیزاب ها

به بی راهه و راه ها تاختن

بی تاب ٬ بی قرار

دریایی جستن

و به سنگچین باغ بسته دری سر نهادن

و تو را به یاد آوردن

حکایت بارانی بی قرار است

این گونه که من دوستت میدارم


 
دوست داشتن تو
ساعت ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳۸٩/۱۱/۱٦  کلمات کلیدی: رسول یونان

خوردن یک سیب سالم و سفید

در یک روز شفاف و

                         شیشه ای زمستانی

محبوب من!

دوست داشتن تو

مثل شادی نفس کشیدن است

                 در یک کاج زار برفی.


 
باران
ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٩/۱٠/٩  کلمات کلیدی: گلچین گیلانی


باز باران،
با ترانه،
با گهرهای فراوان
مى خورد بر بام خانه.

من به پشت شیشه تنها
ایستاده
در گذرها،
رودها را اوفتاده.

شاد و خرم
یک دو سه گنجشک پر گو،
باز هر دم
می پرند این سو و ان سو.

می خورد بر شیشه و در
مشت و سیلی
آسمان امروز دیگر
نیست نیلی.

یادم آرد روز باران:
گردش یک روز دیرین
خوب و شیرین
توی جنگلهای گیلان:

کودکی ده ساله بودم
شاد و خرم
نرم و نازک
چُست و چابک.

از پرنده،
از چرنده،
از خزنده،
بود جنگل گرم و زنده.

آسمان آبی، چو دریا
یک دو ابر، اینجا و آنجا
چون دل،
من روز روشن.

بوی جنگل تازه و تر،
همچو می مستی دهنده.
بر درختان میزدی پر،
هر کجا زیبا پرنده.

برکه ها، آرام و آبی
برگ و گل هر جا نمایان،
چتر نیلوفر درخشان،
آفتابی.

سنگها از آب جسته،
از خزه پوشیده تن را،
بس وزغ آن جا نشسته،
دمبدم در شور و غوغا.

رودخانه،
با دو صد زیبا ترانه،
زیر پاهای درختان
چرخ میزد همچو مستان.

چشمه ها چون شیشه های آفتابی،
نرم و خوش در جوش و لرزه،
توی انها سنگریزه،
سرخ و سبزو زرد و آبی.

با دو پای کودکانه،
می دویدم همچو آهو،
می پریدم از سر جو،
دور می گشتم ز خانه.

، می پراندم سنگریزه
تا دهد بر اب لرزه،
بهر چاه و بهر چاله،
می شکستم « کرده خاله » *

می کشانیدم به پایین،
شاخه های بید مشکی
دست من می گشت رنگین،
از تمشک سرخ و مشکی.

، می شنیدم از پرنده
داستانهای نهانی،
از لب باد وزنده،
رازهای زندگانی.

هر چه می دیدم در آنجا
بود دلکش، بود زیبا،
شاد بودم.
می سرودم:
« - روز ! ای روز دلارا !
داده ات خورشید رخشان
این چنین رخسار زیبا
ورنه بودی زشت و بی جان.

ای درختان،
با همه سبزی و خوبی
گو چه می بودند جز پاهای چوبی!
گر نبودی مهر رخشان؟

روز ای روز دلارا
گر دلارایی است از خورشید باشد
ای درخت سبز و زیبا!
هرچه زیبایی ست از خورشید باشد.

اندک اندک، رفته رفته، ابرها گشتند چیره
آسمان گردید تیره.
بسته شد رخساره ی خورشید رخشان
ریخت باران، ریخت باران.

جنگل از باد گریزان
چرخها می زد چو دریا
دانه های گرد باران
پهن میگشتند هر جا.

برق چون شمشیر بران
پاره می کرد ابرها را
تندر دیوانه غران
مشت میزد ابرها را.

روی برکه مرغ آبی
از میانه، از کناره،
با شتابی
چرخ می زد بی شماره.

گیسوی سیمین مه را
شانه میزد دست باران
بادها، با فوت، خوانا
می نمودندش پریشان

سبزه در زیر درختان
رفته رفته گشت دریا
توی این دریای جوشان
جنگلِ وارونه پیدا.

بس دلارا بود جنگل.
به! چه زیبا بود جنگل !
بس ترانه، بس فسانه
بس فسانه، بس ترانه

بس گوارا بود باران.
به ! چه زیبا بود باران!
می شنیدم اندر این گوهر فشانی
رازهای جاودانی، پندهای اسمانی:

« - بشنو از من. کودک من!
پیش چشم مرد فردا،
زندگانی - خواه تیره، خواه روشن -
هست زیبا، هست زیبا، هست زیبا. »

 

* کرده خاله: چوبی چنگک وار که برای بالا کشیدن آب از چاه به سطل می بندند


 
باغ ما پرچین داره
ساعت ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٩/٧/٢٢  کلمات کلیدی: ثمین باغچه بان

باغ ما پَرچین داره

میوه ی شیرین داره

گل و چشمه و آهو

لاله و نسرین داره

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

پرچینش صد فرسنگه

ابرش هزارون رنگه

هم بارون نَم نَمش

هم توفانش قشنگه

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

باغ ما بارون داره

باد گل افشون داره

« سهند » قد بلندش

چتر زرافشون داره

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

پر از سرو بلنده

یال اسبش کمنده

هشتی داره باغ ما

ایوونش « دماوند»ه

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

باغ ما گلشن داره

سایه و روشن داره

خاره سنگ البرز»ش

صد جور آویشن داره

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

یه گُلهَ ش برف و بارون

یه گُلهَ ش آتیش بارون

« کویر»ش خار و شوره س

« گیلان»ش شالی کارون

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

باغ ما قصّه داره

درخت پسّه داره

رو شاخ پسّه ش مرغی

بال شیکسّه داره

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

چمنزارش چین چینه

پر از خال نگینه

رو هر نگین و خالش

یه شاپرک میشینه

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

باغ ما کُلون داره

نگین و نشون داره

دروازه ش بازه ، اما

شیر نگهبون داره.

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

مهرگان و نوروزش

بی رنگ و کم سو نَشَن

پَلنگای شاهنومه ش

بُزهای ترسو نَشَن .

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

باغ ما شبنم داره

برگ گلش خَم داره

شمشیرش تن فولاد

دل ابریشم داره .

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

مردمش بی دل نَشَن

گمنام و بی گِل نَشَن

خوشه های شیرینش

بوته ی فلفل نَشَن

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

گنجیشک این باغم من

پلنگ این باغم من

شوره زار یا گلزار

عاشق این باغم من

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

- تو طلا و تو خشتم

آتیشزار و بهشتم

رو سینه ی دروازه ت

با خنجرم نوشتم :

« فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه »

 

 


 
جیران منه باخ باخ
ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳۸٩/٥/۱٠  کلمات کلیدی: محمد نوری

بعضی انسان ها  و بعضی چیزها جای خالیشان با هیچ کس و هیچ چیز پر نمی شود

درست مثل محمد نوری و صدای بی مانندش.

noori


 
← صفحه بعد